The Finance Manager will submit her resignation papers today.
Putangina, nawala lang ako ng ilang oras, pagkabalik ko namura na ng tatay ko yung Manager namin. Para sa isang daan lang, sumabog itong gulong to na hindi ko alam kung paano haharapin. Problema kasi, utak talangka ang mga tao sa opisina namin, naghihilahan pababa - palakasan sa boss. Kasi hindi ako kumakagat sa mga sumbong nila kaya pinaabot nila sa mas mataas sakin.
Mga bandang hapon, umalis ako para samahan mag-photoshoot ang utol ko. Namomorblema sa opisina kung saan didiskarte ng 100 para dun sa isang free paper na ginagawa nila. Naisipan nilang humingi sa Accounting Office, pero dahil hapon na, said na ang petty cash ng bayan. So hayun, ang sumbungan ay nauwi sa murahan. Nagsumbong sila sa tatay ko dahil ayaw sila bigyan ng pera. Eto namang tatay ko biglang kumagat, hayun, pinagmumura at kinutya kutya yung babae naming finance manager. Sa sobrang sama ng loob nung manager namin, ni makausap hindi mo macontact. Ang tatay ko naman, matapos mahimasmasan eh saka pala narerealize ang pagkakamali niya.
Putangina. nakakaawa naman siya.
Masama ang loob, nakipagkita ako kay phanks para sa kanya ko ibuhos ang lahat ng hinanakit ko. Matapos akong magresign sa ad agency eh dito rin pala mauuwi ang lahat ng efforts ko. Ang mahirap sa lahat, masipag yung Finance Manager namin, siya yung nagbubudget ng pera para hindi magreklamo ang mga tao na walang sweldo, siya rin ang malakas ang loob magloan kung kani-kanino kapag nagkukulang ang pagdedeposit sa bangko. Sa totoo, hindi ko alam kung makakakita pa kami ng Finance Manager na ganun ang calibre. At ang gusto pa nilang ipalit eh yung bitch na accounting officer na tinanggal ko dalawang buwan na ang nakakaraan.
Masama ang loob ko, masamang masama. Gusto ko sumpain ang tatay ko, sabihin sa kanya ng harapan na "Putanginamo, hindi pa ako sumusweldo ng maayos sa kumpanya mo, puro sakit pa ng ulo ang binibigay mo sakin. Tangina, may experience na ako magtrabaho sa labas, hindi ko na kailangan magpakabusabos sa kumpanya kung wala rin naman akong maasahan sa huli."
Fuck, I'm so depressed.
Sa sobrang sama ng loob ko, nilagnat ako habang kasama ko si phanks sa motmot. Sa sobrang sama ng pakiramdam ko, ni hindi man lang ako nakapag-ejaculate sa popoy namin. Sa sobrang sama ng loob ko, gusto kong prangkahin lahat ng tao sa opisina... magpakabitch para naman makita nila kung gaano ako ka-terror kapag badtrip na ako.
Hindi ko alam kung paano magsisimula ang araw ko mamaya. Ewan ko kung tumalab ba ang pagsusumamo ko sa Finance Manager namin para mag-reconsider. Hindi ko alam kung paano tatakbo ang kumpanya ng walang finance manager... Hindi ko alam kung ano ang repercussions nitong mga kaguluhang ito sa mga kalaban namin.
Masama ang loob ko.
Gusto kong magindefinite leave at maghanap ulit ng trabaho sa labas.
Putangina, nawala lang ako ng ilang oras, pagkabalik ko namura na ng tatay ko yung Manager namin. Para sa isang daan lang, sumabog itong gulong to na hindi ko alam kung paano haharapin. Problema kasi, utak talangka ang mga tao sa opisina namin, naghihilahan pababa - palakasan sa boss. Kasi hindi ako kumakagat sa mga sumbong nila kaya pinaabot nila sa mas mataas sakin.
Mga bandang hapon, umalis ako para samahan mag-photoshoot ang utol ko. Namomorblema sa opisina kung saan didiskarte ng 100 para dun sa isang free paper na ginagawa nila. Naisipan nilang humingi sa Accounting Office, pero dahil hapon na, said na ang petty cash ng bayan. So hayun, ang sumbungan ay nauwi sa murahan. Nagsumbong sila sa tatay ko dahil ayaw sila bigyan ng pera. Eto namang tatay ko biglang kumagat, hayun, pinagmumura at kinutya kutya yung babae naming finance manager. Sa sobrang sama ng loob nung manager namin, ni makausap hindi mo macontact. Ang tatay ko naman, matapos mahimasmasan eh saka pala narerealize ang pagkakamali niya.
Putangina. nakakaawa naman siya.
Masama ang loob, nakipagkita ako kay phanks para sa kanya ko ibuhos ang lahat ng hinanakit ko. Matapos akong magresign sa ad agency eh dito rin pala mauuwi ang lahat ng efforts ko. Ang mahirap sa lahat, masipag yung Finance Manager namin, siya yung nagbubudget ng pera para hindi magreklamo ang mga tao na walang sweldo, siya rin ang malakas ang loob magloan kung kani-kanino kapag nagkukulang ang pagdedeposit sa bangko. Sa totoo, hindi ko alam kung makakakita pa kami ng Finance Manager na ganun ang calibre. At ang gusto pa nilang ipalit eh yung bitch na accounting officer na tinanggal ko dalawang buwan na ang nakakaraan.
Masama ang loob ko, masamang masama. Gusto ko sumpain ang tatay ko, sabihin sa kanya ng harapan na "Putanginamo, hindi pa ako sumusweldo ng maayos sa kumpanya mo, puro sakit pa ng ulo ang binibigay mo sakin. Tangina, may experience na ako magtrabaho sa labas, hindi ko na kailangan magpakabusabos sa kumpanya kung wala rin naman akong maasahan sa huli."
Fuck, I'm so depressed.
Sa sobrang sama ng loob ko, nilagnat ako habang kasama ko si phanks sa motmot. Sa sobrang sama ng pakiramdam ko, ni hindi man lang ako nakapag-ejaculate sa popoy namin. Sa sobrang sama ng loob ko, gusto kong prangkahin lahat ng tao sa opisina... magpakabitch para naman makita nila kung gaano ako ka-terror kapag badtrip na ako.
Hindi ko alam kung paano magsisimula ang araw ko mamaya. Ewan ko kung tumalab ba ang pagsusumamo ko sa Finance Manager namin para mag-reconsider. Hindi ko alam kung paano tatakbo ang kumpanya ng walang finance manager... Hindi ko alam kung ano ang repercussions nitong mga kaguluhang ito sa mga kalaban namin.
Masama ang loob ko.
Gusto kong magindefinite leave at maghanap ulit ng trabaho sa labas.
No comments:
Post a Comment