Minsan habang nagyoyosi ako sa labas ng bahay ng madaling araw. Parang nakikinita ko pa rin yung pick-up kung saan nag-iinuman kaming magkakatropa. Magpapakalasing sabay matutulog na magkakatabi sa bahay.
Tuwing titingala ako upang pagmasdan ang mga bituin, naalala ko yung mga happenings ko tuwing madaling araw, yung mga adventures ko kasama si Roy, yung mga gimik ko sa Malate at Mint noong mga panahong kaya ko pang ma-afford maging careless.
Sa tuwing magdadapit hapon, makikita ko ang araw na papalubog, at maaalala kong yun ang favorite moment ko noong kabataan ko. Nung panahong my garden pa ako, magpapakawala ako ng sarili sa piling ng aking mga halaman, noong high school naman, yun ang time na umuuwi ako galing sa arcade games.
Nakakabwisit minsan. Ang bilis ng panahon.
Minsan, nangangarap ako... sana habambuhay na lang ako twenty one.
Green DayWake Me Up When September EndsSummer has come and passed,
the innocent can never last.
Wake me up when September ends.
Like my fathers come to pass,
seven years has gone so fast.
Wake me up when September ends.
Here comes the rain again,
falling from the stars.
Drenched in my pain again,
becoming who we are.
As my memory rests,
but never forgets what I lost.
Wake me up when September ends.
Summer has come to pass,
the innocent can never last.
Wake me up when September ends.
Ring out the bells again,
like we did when Spring began.
Wake me up when September ends.
Here comes the rain again,
falling from the stars.
Drenched in my pain again,
becoming who we are.
As my memory rests,
but never forgets what I lost.
Wake me up when September ends.
Summer has come to pass,
the innocent can never last.
Wake me up when September ends.
Like my fathers come to pass,
twenty years has gone so fast.
Wake me up when September ends.
Wake me up when September ends.
Wake me up when September ends.