Showing posts with label encantadia. Show all posts
Showing posts with label encantadia. Show all posts

Tuesday, April 21, 2009

Ang Familia Orvina, Bow


1. Nagsimula ang lahat sa isang inuman. Kasama doon si Roy at Dodong mula sa hanay ng Outsiders; Si Centurion at Deathnote mula sa Walang Mukha Thread (na naging Encantadia na ngayon) at si Macoy na kinatawan ng Blog Alliance, na sumunod galing sa Wensha sa aming tambayan sa Quatro.

2. Nakakadalawang Macho Mug ng Red Horse na ako, at di makakailang may tama na kami pare-pareho. Sa hindi malamang dahilan, itong si Dodong ay naglabas ng isang pasabog na siyang sisira sa reputasyon ko.

"Sabi ni Dodong, Pusong Ina ka daw."

Ang angas-angas ko kaya, paano ako nagkaroon ng impression bilang motherly? Dahil ba ako ang tiga akay ng mga nalalasing?

3. Si Deathnote na nanahimik nang mga oras na iyon ay biglang nagkaroon ng ideya. Palibhasa ay tadtad ng mga binatilyong PLU ang aming thread sa G4M na tila naghahanap ng role models, ako ang una nilang binigyan ng pangalan.

Nanay.

Amfufu.

4. Ilang beses kong binalaan si DN na huwag na huwag niya akong tatawaging nanay dahil sa ito'y pasira ng karir, ngunit pasaway ang binata. Mabuti na lamang at hindi ako nawalan ng prospect dahil dito.

5. Nang lumaon ay may tinawag na bunsong kapatid ang aking panganay. Noong una ay hesitant akong siya ay ampunin dahil hindi naman kami close. Subalit mapilit ang aking anak. Siya ang naging ikalawa.

6. Nagkaroon sila ng ikatlong kapatid. Subalit dahil muntikan nang magkaroon ng namamagitan sa aming dalawa ng kanyang utol (isipin niyo na lang yung xrated film na Taboo 2) nang minsang pauwi kami sa loob ng taxi, tinigil ko ang aming role play kinabukasan.

7. Nilaglag ko rin ang kanilang utol dahil sa aming incest na ginawa.

8. Kung inyong tatanungin, tinanggap ko ang role bilang nanay upang magsilbing distraction sa aking palasak na relasyon. Sa halip na maglaro ng apoy at makiapid sa iba, pinili ko ang magkaroon ng mas mabuting pakinabang at maging tigasubaybay ng mga nakababatang PLU sa akin.

9. Muling nabuhay ang aming roleplay nang makumbinsi ko ang aking bunso at panganay na gumawa ng account sa Twitter.

10. Bitbit ang kanilang mga naiwang kaibigan sa G4M, pinakilala ko ang aking mga anak, kasama ang kanilang mga kasamahan sa tiga Trippers Clan.

Dito nabuo ang aming family tree.

Saturday, April 4, 2009

Sapi


Nitong mga nakaraang linggo, sa ganito nauuwi ang inuman ng mga Encanto:


Clubber's Guide, Nakpil, Malate

"Pukingina men, bakit wala sa Che'Lu nito?!?"

Nakangisi lang ang aking utol habang abalang nanonood ng sumasayaw sa aming harapan.

Natapos ang gabi na wala akong ginawang milagro. Kung mayroon man ay si Lukayo na lang ang saksi roon.

Inintay kong sumakay ng taxi ang mag-irog, samantalang ako naman ay naglakad patungo sa aking teritoryo na walang isang dipa ang layo mula sa aming pinanggalingan nang:

"Joms, joms, joms,"

Patay na! Nakorner ako ng mga shofatid!

Ang night out na sana ay matatapos ng alas-dos ay tumagal hanggang alas singko. Dala ng pagkalasing, pagkalibog at marahil ang pinagsanib puwersang playback ng mga naggagandahang babaeng gumigiling sa aming harapan sa unang bar na aming pinasok, sa ganito ako naglabas ng samang-loob:


Siyempre, talbog si Britney sa galing kong kumadyot sa pole. Malibog yata to!

Yep, it was the first time I mounted the ledge at BED and did a pole dancing in front of the crowd. I don't care how shameless and slutty my actions were, I just wish that

Nobody who knew me saw how I shook my booty up there.

Sunday, March 29, 2009

The Chickboy Strain

This is what really happened last night.

---

[09:35] Centurion: proud daw ang princesa
[09:35] Centurion: hehehe
[09:36] Centurion: well.. ngayon ka lang niya kasi nakitang ganun...
[09:36] Centurion: ako twice na kitang nakita
[09:36] MuGen: alam mo ba kung ano ang nangyari talaga?
[09:36] Centurion: nangyari na?
[09:37] MuGen: kagabi
[09:37] MuGen: paano nauwi sakin yung chick
[09:37] Centurion: pano nga ba?
[09:37] Centurion: nag cr ako
[09:37] MuGen: yung babae kasi
[09:37] MuGen: lasing na nung abutan natin
[09:37] Centurion: pag balik ko may kalingkisan ka na na chick
[09:37] MuGen: kung kani-kanino dumidikit
[09:37] MuGen: nung una dumikit na siya sa akin
[09:37] MuGen: tingin kaagad ako kay lukayo
[09:37] MuGen: haha kasi kinabahan ako
[09:37] MuGen: tapos nawala yung babae
[09:37] MuGen: lumingkis sa iba
[09:38] MuGen: eh yung mga tangang straight
[09:38] MuGen: hindi marunong umantabay sa chick
[09:38] MuGen: kapag nabubuwal hinahayaan
[09:38] MuGen: hayun, nung tutumba siya nasalo ko kaagad ang siko
[09:38] MuGen: napansin niya, ngumiti sa akin
[09:38] MuGen: hindi ko namalayan
[09:38] Centurion: in fairness joms.. panalo ang ang beauty niya..
[09:38] MuGen: nakasandal na siya sa katawan ko

---

Second to straight-acting men, it is the ladies I hit on whenever I find myself on the dance floor. I cannot resist getting aroused whenever I see curvy hips sway and real boobs bounce to the sound of house music.

The spectacle witnessed by Encantadia at Guillys is just one of the shameless display of lewdness I do whenever I loosen my inhibitions because of the music and alcohol. It was the sexy chick who came to dance with me and had there been no eyes watching us, (especially the girl's best friend) my moves could have been more aggressive. I remember the last time I did swing with a girl by telling her all the sweet nothings I could come up with, I ended up making out - tongue slurping, spit swapping, and cock-boob squeezing - with this fag hag despite being surrounded by gay men inside a bar in Malate.

I bet their eyes were all telling me "kadire" and "ipokrito."

But its just me. The flirting wasn't intentional, I'm just good at making bola.

And despite my tendencies to pull a trick like what Darwin and the rest of the gang have seen last night. I stay faithful to my leanings.

No, I'm not bisexual.


I don't see myself enjoying the mount and hump part when the trick extends up to bed.

---

And when I do end up with a chick in bed. Lemme see, I'll let her take it from behind.

Monday, March 23, 2009

Foo Fighters

The Pushpaka chariot that resembles the Sun and belongs to my brother was brought by the powerful Ravana; that aerial and excellent chariot going everywhere at will .... that chariot resembling a bright cloud in the sky ... and the King [Rama] got in, and the excellent chariot at the command of the Raghira, rose up into the higher atmosphere.

A Reference to the Hindu Flying Machines, the Vimanas
Mahabharata

---

My mom used to tell us this story about our close encounter of the third kind. In the early days, our old house in Sampaloc had this very large opening next to her room's bathroom. Like a sundeck on a densely packed neighborhood, it lead to the neighbors' rusty rooftops, where toddler steps like mine made creaky, clattery sounds which threw the back-door neighbors in a fit of rage. Long before they decreed to put up a concrete wall to block our exit for good, the window was left open at the middle of the night. There, my dad would let me sit by the windowsill as we made animal figures out of stars and planets in the sky. Mom would sometimes join us in between her grinding house chores or test paper checking breaks, thus completing a picture-perfect portrait of a family peeking out from a wide opening to try and figure things out in the dark.

One night, I remember being slightly interrupted from my sleep after dad insisted on seeing a strange object hovering high above our house. Carrying me on his shoulders, we raced towards the sundeck window where my mom was already peeking outside to catch a glimpse of the flying disk. Mother would later claim every time the subject is brought up that what we saw was a metallic orange ball of light and that there were other witnesses across the city, and that the appearance of the strange flying object even made headlines in the news the following day. Mom would even tell us that she discouraged my dad from opening the window too wide out of fear that we might get abducted. These crystalline details were lost to me now. What I can vaguely recall was seeing a bright orange object.

Nothing more, nothing less.

However, when I hear stories about strange orbs creating light shows or woozy movements in the sky, or whimsy unidentified flying things being reported chasing earthbound aircraft only to outrun it at lightning speeds, I recall that time when we had an encounter of our own. A decade after bearing witness to that shiny metallic object hovering high above our sun deck window, a UFO craze descended upon the mainstream media. It coincided with the coming "Rapture" where, according to its promoters, every chosen soul will be abducted and placed on one of the huge evacuation starships in orbit around Earth. They were even building a secret base somewhere at the foothills of Mount Banahaw to prepare for such interstellar humanitarian effort.

At the height of the media frenzy, I was going gaga over these things, believing I could be one of the chosen ones as told by the "contactees" being interviewed on television. Dad did not discourage me from my delusions, and instead fueled it by giving me this dossier full of press releases about the UFOs and their respective space commanders. For quite some time, I tried to "telepathically" make contact with these visitors hoping they would give me a hint of their presence. The only thing I saw during the entire madness was a runaway balloon fleeing to the sky from a children's birthday party somewhere in the neighborhood.

The sensation eventually fizzled out a few months later and the hyped "Rapture" disappointed everyone, including me. One of the "contactees" ended up being a sideshow publicist of the late "Da King" during a national elections another decade later, while the lead spokesperson for the visitors now fashion herself as a modern age Babaylan and established a cult somewhere in Mindanao a few years ago. Such were the fate of those who decieved an entire nation and made their believers think that their homeland was the "New Jerusalem" of the coming millenium.

While many have forgotten about this "grand" scheme envisioned by those visitors from the sky, it left me searching for answers. I sought the wisdom of Carl Sagan by reading his books Cosmos and Contact; opened my mind to the possibility of our first civilizations and early histories being tampered by extraterrestials according to Erich von Daniken; and scoured countless astronomy books in our school's library and in the bookstores for any real proof that life could exist in another planet.

But like the constant cycles of the moon, time changes everything and eventually, I gave up my childish wonders in exchange for something more real. Gone are the days when I would think about ways of sending humans to planet Mars and instead, just focus my attention on some pressing matters like where to get the money to pay for my credit card bills next month.

On some restless nights however, my inner geek suddenly escapes and leaves an ion trail across the four corners of my room. In need for means to get distracted, I would watch episode reruns of Star Trek, Battlestar Galactica or Babylon 5 to feel the good old days again. Sometimes I would find myself browsing the internet reading spoilers of my favorite space-themed movies or articles about close encounters in wikipedia. When in need to kill time, I would still recreate interstellar empires on the computer and let myself enter another reality by engaging alien civilizations in diplomacy, trade or warfare instead of pursuing my other sensual needs.

Things would have been easier if I never keep this lingering question whether are we alone in the universe or not. I do not know how it got into my thoughts, but I suspect that my earliest exposure to outerworld speculations remain the biggest culprit. Carl Sagan, until his death, only had assumptions as to why the existence of other beings were possible, while Von Daniken was refuted and declared fraud many years after his most popular books were published. The International Astronomical Union continues to catalogue planets outside the solar system, as SETI remains listening for any radio signals being transmitted from outer space.

The answer remains elusive and time is running out. The more I grow older and gain more scars in life, the less I think of things

like UFOs
and life in another planet
and human-like silhouettes appearing and disappearing in your peripheral vision. (which I know, deserves an entry of its own.)

But life would never get its spice if every mysteries that abound have already been resolved. There will always be subjects we would question and some series of events that we would ponder and yet, never understand at all. Much as I would like to put some sense to the things my eyes have seen, there are times that it is easier to accept them as they are, rather than complicate everything with reason and logic.

"Swimming ng Encantadia noong isang gabi sa Pansol Laguna. Katatapos lang namin maghapunan at nabusog ako sa hipon na luto ni Darwin at adobong manok at lumpiang ubod na dala ni Bloiggster. Nagyoyosi ako sa labas ng aming kuwarto nang mapansin ko ang tatlong pulang ilaw sa kalangitan. Noong una ay akala ko na mga antenna ito ng isang cell site. Subalit sa aking pagmamasid habang patuloy ang paghithit-buga ng sigarilyo, ang mga pulang tuldok ay kapansin-pansin na mabagal na gumagalaw sa kalangitan. Tila ba ito'y may patutunguhang direksyon at hindi lamang mga ilaw sa mga cellsite gaya ng una kong akala.

Marahan ang paglalayag ng mga ilaw patungo sa bundok Makiling. Gusto ko sanang tawagin ang mga kasama ko subalit pinili kong mapag-isa habang pinoproseso sa utak ang aking nakikita. Bukod rito'y maaring hindi rin nila paniwalaan ang aking mga hinala. Una ay walang sasakyang panghimpapawid ang mangangahas lumipad ng alas-diyes ng gabi, maliban na lamang kung ito'y isang pampasaherong eroplanong patungo sa ibang bayan. Ikalawa ay tatlong ilaw na malayo ang agwat sa bawat isa ang nagpruprusisyon sa itaas kaya't hindi ito matuturing na isang eroplano lamang. Panghuli, ang pagsuong patungo sa bundok ay isang napaka-peligrosong paglalakbay. Isang hibang na piloto ang gagawa nito lalo na't kung para sa adventure lamang ang kanyang pakay.

Nawala rin ang mga ilaw matapos ang ilang minuto. Marahil ay nilamon na rin sila ng mga ulap gaya ng bundok na kanilang daraanan. Marami ang naglaro sa aking isipan matapos ang kanilang mabagal na pagguhit sa langit. Naroon ang ala-ala ng aking first encounter kasama ang aking pamilya na aming natanaw sa likod bintana at pati na rin ang agam-agam na pugad daw ng kababalaghan ang mga bundok sa paligid ng Makiling. Dumating ang umaga na pilit ko pa ring iwinawaksi sa diwa ang aking mga nakita kinagabihan.

Subalit gaya ng mga ibang kababalaghan na naranasan ko na noon, mahirap kalimutan ang isang bagay na alam mong bumaon na sa iyong alaala."

---

The term foo fighter was used by Allied aircraft pilots in World War II to describe various UFOs or mysterious aerial phenomena seen in the skies over both the European and Pacific Theater of Operations. - Wikipedia, Foo Fighter

Saturday, March 7, 2009

Salmo Responsorio

Butata.

Yun ang masasabi ko matapos panindigan nina Lukayo at Rain Darwin ang aking hamon sa aming inuman kagabi. Kasalukuyan pa ring NSFV (Not Safe For Viewing) ang blog ni Ulan dahil sa mga litratong nakalagay roon. Hanggang sa ngayon ay napapanganga pa rin ako't napapakamot ng ulo sa tuwing pasimpleng susulyapan ang mga ebidensya ng kanilang pag-iibigang (o kalibugang) ginawa pagkauwi ng bahay.

Nakakaelibs. Hindi ko yata magagawa yun.

So what does it make of me now?

Loser. Isang malaking loser. Hahaha.

Sabagay wala naman kasing kasunduan kung may kapalit ba ang paghamon na iyon. Ni hindi ko nga maalala na may dare pala akong ginawa. Ang tanda ko lang ay gusto kong gayahin nila yung litrato ni Sikretong Malupit na pinost sa kanyang blog noon kung saan magkayakap silang dalawa ng partner niya habang nakahiga sa kama. Yun lang. Hindi ko alam na kaya pala nilang tumbasan iyon.

Nalaman kaya nila kung ano ang lasa ng...

...ng isang nakainom ng beer? Hindi ko na aalamin.

Nais ko sanang tapatan ang kanilang mga litrato ng pag-iibigan, subalit may mga limitasyon sa aking hangarin.

Una ay higit na mas malawak ang exposure ko. Isang malaking kontrobersya sakaling ako ang magpapakita ng katawan kasama ang aking kaulayaw.

Ikalawa ay hindi ako kumpyansa sa aking pangangatawan. Sila ay mga lahing adonis samantalang ako naman ay nabibilang sa hanay ng mga bardagol. Tiyak na magiging eyesore ang kalalabasan ng mga litrato ko.

Ikatlo ay ang katotohanang ako ay single, tigang at lantarang tumatakbo palayo sa tawag ng laman. Madantay ko lang ang aking mga palad sa katawan ng isang lalaki ay mabilis kaagad ang dating ng karma sakin. Sadya yatang gusto ng tadhana na ako'y gawing mongha.

Subalit hindi ko matatanggap na walang kapalit ang kanilang dare. May mga pagkakataon man na ako'y bumabali ng salita o kaya naman ay tumutupi sa isang hamon pero kahit kailan ay hindi ko pinagwawalang-bahala ang isang game.

Kaya't bilang tugon, maglalahad ako ng terms na sana ay sapat na upang tapatan ang dare na pinanindigan nina Darwin at Lukayo.

1. Sinususpinde ko ang Mugenblue-Odinhood Pact upang bigyang daan ang aking pagbabalik sa G4M. Ngayong may Chin-Chin na ang aking kasama sa kasunduan ay marapat naman na pakawalan ko na ang aking sarili.

Magtatagal ang suspension hanggang katapusan ng buwan.

2. Magkakaroon ng access sa aking G4M account sina Lukayo at Darwin. Maari nilang burautin ang lahat ng kausap ko. Sisiguraduhin kong malalaman nila ang lahat ng aking kilos sa website.

3. Sa kabila ng aking pagbabalik sa Guys4Men, ginagawa kong hamon ang hindi mahulog sa patibong dala ng SEB. Ito ay sa kabila ng pagtatadtad ko ng mga hubad na litrato sa aking profile

4. Pansamantala ko ring ititigil ang aking pagpunta sa Malate. Sakop nito ang Palawan sa Cubao. Mawawala ako sa club scene ng tatlong buwan simula ngayong araw. Hindi nito sakop ang option na mag-clubbing sa straight bars.

Mugenblue-Odinhood Pact states that:

The pact will also cease effect when one of the parties under the alliance enters into a harmonics* contract with a third party or when Odinhood completes his academic requirements five months upon the beginning of this pact.




Tuesday, February 24, 2009

Encantadia (Final Act)

Pasado alas kuwatro ng madaling araw nang maisipan kong maglakad-lakad mag-isa sa paligid ng resort. Pagising na ang ibang mga tauhan ng Encantadia samantalang ang iba naman ay naghahabol pa lang ng tulog noong umalis ako ng aming cottage. Si Ewok, na buong magdamag nakipaglandian kay Tsupaeng ay napagod rin at nakatulog. Bakas ang ngiti sa kanyang mukha matapos itong makatanggap ng sampung halik sa kanyang labi mula sa aming bagong iniidolo. Si Bloiggster ay bagsak pa rin at naghihilik sa isang tabi. Mukha yatang siya ang salarin kaya madaling naubos ang dala naming Jose Cuervo na halos hindi man lang napatakan ang aking lalamunan. Ang Santa, na sa tuwing nakikita ko ay nakangiti habang nanonood ng mga asaran sa kanyang paligi ay mapayapa na ring natutulog sa isang gilid. Katapat niya ng higaan si Pedok na naging kasentihan nito at kasama buong magdamag.

Gising na si Dabo. Anumang pilit hikayatin na matulog ito'y nagpumilit pa ring bumangon ang binata upang makinig sa kuwentuhan ng matatanda. Pati ang kumot na gagamitin ko sana sakaling antukin ay nakabalabal na sa kanyang balingkinitang katawan. Malamok ang paligid at hangad ko ang matiwasay na pagpapahinga ng aking besprend. Upang huwag dalawin ng antok matapos ang halos dalawang araw na walang tulog ay napagpasiyahan kong idaan sa paglangoy ang aking pagkagising. Sinamahan naman ako ni Tsupaeng na kahit higit ang lapad ng katawan sa akin ay di hamak na mas mabilis itong tumawid at makagawa ng laps sa pool.

Bago magsimulang makipagkuwentuhan si Dabo at bago bumalik ang Pinuno kasama si Luna Mystika na binantayan niyang umidlip sa isa sa mga cottages malapit sa volleyball court ay si Tsupaeng muna ang bumangka ng aming kuwentuhan. Marami siyang nasabi tungkol sa kanyang buhay at sa kauna-unahang pagkakataon ay nalinawan ako sa isang katotohanan ng pagiging PLU na marahil ay kailangan ko ulit tandaan.

Kung pagmamasdan mo ang aming kaibigan sa unang pagkikita, masasambit ang mga salitang "Ok lang" bilang first impression. Sabagay, tahimik kasi siya na may pagkaburaot at medyo maangas rin tingnan kaya nakakahiyang lapitan. Sa pisikal na kaanyuan naman ay masasabi mong pang "Chub Chaser" ang appeal niya - malaki, barako at tipong nambabalibag sa kanto, o sa kama alin man ang mauna sa dalawa. Kumbaga ay may special market ito na ni mismong ako ay hindi uubra. Sa kabila ng kanyang mga limitasyon, isang alamat ang kanyang husay sa pagkuha ng atensyon ng isang lalaki. Ito mismo ay nasaksihan ng aming Pinuno nang una siyang magpakita sa Encantadia.

"Nasa attitude lang yan mga tsong," pagmamayabang ni Tasya Pantasya.

"Ayokong magbuhat ng bangko pero maniwala man kayo o sa hindi, minsan ay nakakatanggap ako ng Orange Juice kapag tumatambay sa coffee shop." Gusto ko sana mag-walk out sa kanyang kuwento hindi dahil tingin ko ay istir ang kanyang mga sinasabi kung hindi dahil ay ni minsan ay wala pang nag-offer sa akin noon.

"So anong ginawa mo nung binigyan ka ng juice?" Tanong ko sa kanya.

"Sinabihan ko yung waiter na yung nagbigay mismo ang mag-abot sa akin," paangas niyang sagot. "Nung dumating yung lalaki, tinanong ko siya, 'Para saan ito?' Ang sagot ng lalaki sa akin ay 'Wala lang."

Sa totoo ay wala akong alam sa mga ganung diskarte na nangyayari sa aking mundo. Ilang beses man ako bigyan ng tips ni Kuya Tripper, subalit sa tuwing napapasok ako sa mga eksenang gaya kay Tsupaeng ay kaagad rin akong tumutupi. Hindi ko makakalimutan ang ginawang pang-iiwan sa isang binata na buong biyahe kong kakiskisan ng binti papuntang Megamall. Ganun din sa sangkaterbang mga pagkakataon kung saan nakahanap sana ako ng aksyon subalit mas pinili ko ang maduwag sa halip na maka-iskor.

Patuloy na nagkuwento ang Tsupaeng. Ngayon naman ay tungkol sa kanyang naunsiyaming lovelife ang istorya. Sabi niya ay limang taon ang tinagal ng huli niyang relasyon. Ang relasyon nila ay monogamous at di miminsang sila ay nag live-in ng kanyang kabiyak. Natapos lamang ito nang mapagpasiyahan ng kanyang unang lover na mangibang-bansa upang kumita ng mas malaking salapi.

"Hindi kasi ako naniniwala sa long-distance relationship eh." Paliwanag niya sa amin.

Sa lahat ng kanyang kinuwento, pinakamalaking katanungan pa rin kung paano naikama ng aming kaibigan ang isang binatang tinuturing na guwaping ng lahat ng nakasaksi. Maari ko sanang isa-alangalang ang subjectivity ng pagiging may itsura, subalit ang katotohanan ay patuloy na sumasampal sa aking mukha.

"Going back to my first answer, its all about the attitude."

"Hindi lahat ng katulad natin ay dominante kagaya ko. Mayroong ibang nagpapadominante at ang iba naman ay naghahanap ng daddy o kaya ay kuya material na magsesecure sa tuwing sila ay nangungulila."

Magpapatuloy pa sana ang kanyang pagpapaliwanag nang bigla itong tumingin sa direksyon ng kinahihigaan ni Bloiggster. Mukha yatang naalimpungatan ang aming El Tumbador. Dahil dito ay tuluyang naputol ang aming kuwentuhan.

"Patay na!" Bulong ko sa aking sarili.

Iyon ay dahil nasa kanyang mukha ang ebidensya ng aming kapraningnang ginawa habang siya ay natutulog. Ang kanyang pisngi ay may linya ng uling habang sa kanyang dibdib naman ay naroon pa rin ang bulaklak na aking inalay habang lahat kami ay kinukunan siya ng litrato.

Ang mga natirang gising ay yumuko at napatahimik. Guilty ang mga tiga Encantadia. Subalit ang Tsupaeng na siyang aming bangkero ay tahimik na tumayo, pumunta kung saan naroon ang kanyang bag upang kumuha ng pamunas at niyakap ang Bloiggster na buong akala namin ay umiiyak matapos madiskubre ang pang-aalipusta sa kanyang pagkatao. Dahan-dahang dinampi ni Tasya Pantasya ang isang malinis na T-shirt sa mukha ng bagong gising at pinakalma ito sa pamamagitan ng pakikipagusap dito. Matapos ang ilang minuto ay muling nahiga ang Bloiggster, marahil ay walang alam sa mga pangyayari ng madaling araw na iyon.

Nainggit ako sa pinakitang pag-aalaga ni Tasya Pantasya. Pagkabalik niya sa aming puwesto ay kasunod nito ang aking pagtayo upang puntahan ang tulugan ng aking besprend. Nais kong siguruhin na secured ang mga monoblock na pinangharang ko upang huwag siyang malaglag sa kanyang kinahihigaan.

Naghihilik pa rin ang mokong nang akin itong iwanan.

---

Habang pinagmamasdan ang mapayapang kadilimang bumabalot sa Laguna De Bay at ang mga ilaw na kumukuti-kutitap mula sa libo-libong mga bahay at gusaling nakapaligid dito, unti-unti kong binalikan ang mga kaganapan sa loob ng isang magdamag na bumuo ng ang aming istorya. Maginaw ang paligid at habang nakapasak sa dalawang tenga ang earphones kung saan nakiki-ayon ang chill-out sounds na aking pinapakinggan sa tibok ng aking puso, nalinawan ako na ang lakad na ito ay hindi lang basta outing ng Encantadia.

Ito ang simula ng mga pagsasama na aming paulit-ulit na babalikan sa mga panahong hahamunin ng tadhana ang aming barkadahan.

Bumaba kami ng bundok kinaumagahan na iba na ang turing sa mga dumalo sa Swimming Party.

Ang isa ay nakahanap ng mga bagong kaibigan matapos siyang lisanin ng kanyang besprend at ipagpalit sa iba. Inaasam ko ang kanyang kapayapaan sa Encantadia.

Ang isa naman ay tuluyan ng nagbalik-loob sa Pinuno. Dalawang taon man siyang nagsarili ay buong lugod pa rin siyang tinanggap ng Diyosa sa kaharian nito.

Ang isa ay nanindigang ipagtatanggol ang Encantadia sa abot ng kanyang magagawa. Nararamdaman kong ang kanyang pagdating ay magbibigay kasiyahan sa mga bago't lumang miyembro ng grupo. Marami rin kaming matututunan sa kanyang mga karanasan.

Ang isa ay nakipag-ayos sa isang miyembro matapos may mangyaring pisikal sa kanilang dalawa sa malayong lugar. Hindi ko tiyak kung ang pagmamabutihan nilang dalawa ay permanente o simula ng pagdistansya sa isa't isa.

Ang isa ay bumabang may bubog ang puso. Nalaman niya kasi na sa kabila ng pagiging bato nito, marunong pa rin itong tumibok para sa isang tao.

Samantalang ang isa naman ay nakahanap ng bagong pag-asa mula sa pag-ibig na buong akala ng lahat ay nagkaroon na ng tuldok. Marahil siya ang isa sa pinakamasayang bumaba ng bundok nang umagang iyon.

Sa lahat ng umuwi kinaumagahan, kung tatanungin mo ako kung sino sa kanila ang talagang may bitbit na pasalubong pauwi. Ito silang dalawa:


Nagsimula ang kanilang pag-uusap ilang araw bago ang swimming party.

Naging malalim ang kanilang pagkilala sa isa't isa sa tabi ng swimming pool.

Nabuo ang kanilang pag-ibig eksaktong isang araw matapos lumabas ang litratong ito.