Outburst

Three nights you were in my dreams. And what is strange is we become more intimate the longer I find you in my sleep.

I have instructed my heart to suppress every trace of romantic feelings long ago. I even try not to think, for every thought of you makes me remember how to really feel...

If I have managed to see you as a friend in every waking moment, then why does my dreams vividly tell of another story?

---

All because I'm
Comin' down the years turn over
And angels fall without you there
And I'll go and lead you home and
All because I'm
All because I'm
And I'll become
What you became to me

- Black Balloon, Goo Goo Dolls


Postcript: 10:20pm. He set me free.

I now know who makes his heart beat.

Crushed

kung sa pag-silip mo sa
kanyang Friendster Account
ay mag-iiwan ito ng bakas
ng ngiti sa iyong mukha
sa dahilang hindi mo rin alam,

hindi kaya sa kabila
ng iyong pagkukunwari't
pasikretong pag-iisip sa kanya'y
kailangan mo nang aminin
sa sarili mo na
may crush ka na talaga?

Nightmare

O kay sarap humanap ng bato na ipupukol sa aking ulo.

---

Nagsimula ang lahat sa taxi. Pauwi na ako ng bahay noon, samantalang ikaw naman ay may kasamang iba at patungo na rin sa iyong uuwian. Sa hindi malamang dahilan ay magka-convoy ang ating mga sasakyan kahit na ang inyong destinasyon ay pa-silangan at ako naman ay pakanluran. Sa loob ng taxi ay naisipan kong tingnan ang nilalaman ng aking wallet. Wala na pala itong pera. Tuloy ay napilitan akong bumaba at mag-withdraw sa pinakamalapit na ATM habang kayo naman ay nag-iintay sa akin, sa ikalawang taxi na nakaparada lang sa likod ng sinasakyan ko.

Pagkawithdraw ng pera ay lumapit ako sa inyo upang mangamusta. Sa tagal ng ating kwentuhan ay nakalimutan kong may taxi palang nag-iintay sa akin. Pati ang kasama mo ay nainip sa ating pag-uusap. Habang nagbabayad ng aking metro sa kabilang taxi, bumaba siya ng inyong sasakyan upang sumakay sa taxi na iniwan ko. Naiwan tayong dalawa at dahil dun ay naisipan kong ihatid ka na lang pauwi.

Madilim pa ang lansangan nang tayo'y nagsimulang maglakbay. Di kalayuan ang ating bababaan subalit pagdating sa terminal ng mga sasakyan papunta sa inyo'y maliwanag na. Bumaba tayo ng taxi upang kumontrata ng iba. One hundred fifty pesos ang gusto ng driver at ito'y aking kinontra. Maaliwas ang langit, subalit wala akong nakikitang araw. Habang tayo ay nag-iintay ng FX ay may taong grasa na lumapit sa atin. Nakalimutan ko ang kanyang sinabi, ngunit tandang tanda ko pa kung paano kita hinarangan upang hindi ka niya mapansin.

Mataas na ang araw ngunit wala pa rin tayong masakyan.

Sa kabila ng lahat, hindi ko nakita ang bakas ng pagod o puyat sa iyong mga mata. Sa halip pa nga'y mukhang masaya ka na kasama lang akong nag-iintay ng masasakyan pauwi sa inyo. Marahil dahil na rin sa tagal nating pagkakatayo ay naisipan nating sumandal sa isang tabi. Sa aking pagkakaalam ay isang lamesa ang ating naupuan, subali't laking gulat ko nang ito'y biglang umandar. Hood pala ng isang lowered at kalawanging kotse ang ating naupuan.

At ang nagmamaneho nito ay yung babaeng taong grasa na nakasalubong natin sa daan.

Wala nang pagkakataon upang tumalon at umiwas sa disgrasya.

Ayaw ko rin magpatihulog sapagkat tinaga ko sa buto ang pangakong hindi ka iiwan.

Mabilis akong dumagan sa iyo upang masiguro na hindi ka dudulas at mahuhulog sa kalsada. Kasabay nito ang pag-unat ng aking mga braso upang maabot ng aking mga kamay ang magkabilaang dulo ng hood. Pabilis ng pabilis ang takbo ng sasakyan, samantalang ang driver naman ay mukhang balak tayo ibangga sa pinakamalapit na poste na kanyang maaninagan.

Sa kabila ng nagbabadyang panganib ay una kong tiniyak ang iyong kaligtasan. Tama nga siguro ang sabi ni Centurion sa inuman kagabi na ako ang tipong martir na handang magsakripsyo ng husto para sa isang tao.

Sapagkat nang mga oras na iyon, handa akong mapahamak para sa iyo.

Tiningnan ko sa mata ang driver. Mga mata niya'y nanlilisik at wala itong tigil sa paghalakhak habang minamaneho ang karag-karag niyang sasakyan. Ang kanyang bibig ay walang tigil sa paggalaw na tila ba may sinasabi. Sa kasamaang palad ay wala akong matandaan sa kanyang mga nabanggit.

Pagkaraan pa ng ilang minuto ay bumagal na rin ang takbo ng kotse. Napagod man ang nagmamaneho dito ngunit walang preno pa rin ang kanyang bibig sa kanyang mga sinasabi. Nawala na rin ang panlilisik ng kanyang mga mata. Ito'y napalitan ng pagkalma ng mukha na ni minsan ay hindi ko napansin sa taong grasa noong una natin siyang nakita.

Nakababa tayo ng hood ng kotse na tila walang nangyari.

Subalit ramdam ko na mas dikit ka na sa akin matapos ang lahat.

---

Bumangon akong masakit ang ulo dala ng hang-over sa mga beer na tinungga kagabi. Sa kabila nito ay sariwa pa rin ang panaginip na tila isang matamis na ala-ala na sadyang ayaw magpalimot.

Naalala kitang bigla.

Kasunod nito ang pagtarak ng patalim sa aking dibdib. Ang bawat hapdi na aking nararamdaman ay paalala lamang upang magising sa aking kahibangan

na anuman ang mangyari, ang eksenang panaginip gaya ng

hawakan ng ating mga kamay,
ang pagsandal ng iyong ulo sa aking balikat,
at ang iyong mga matatamis na ngiti habang tayo'y nag-iintay ng masasakyan pauwi

ay mananatiling mapait na bangungot na sana'y di ko na lang napanaginipan.

Ilang beses ko man balik-balikan ang panaginip kagabi at ilang beses ko man isikreto ang pagtingin ko sa iyo,

kailangan kong gumising sa katotohanang nakatakda kang lumigaya sa piling ng iba.

---

Sa tulog ko lang ba kita maaaring makamtan
'Di ba puwedeng makasama ka sa ibang paraan
O Diyos ko, tulungan mong maging totoo
Ang panaginip kong ito...

- South Border, Tulog

Bato

Mabasa mo man ito, at least alam mong sobrang nag-enjoy ako na nakasama ka...

---

Minsan ay naitatanong ko sa aking sarili, paano ba ang tunay na makaramdam? Madalas kasi'y pawang mekanikal o kaya naman ay artipisyal lamang ang nararamdaman ko sa pag-ibig. Yun ba yung tipong kaya lang ako naghahanap o nag-aalala sa isang tao ay dahil nakasanayan na. Matagal-tagal na rin akong nakaramdam na buo talaga sa aking sarili. Kung kailan man ang huling araw na iyon ay hindi ko na matandaan.

Paano mo masasabi ang pakiramdam sa isang taong hindi mo naman lubos na kilala, ngunit sa lakas ng hatak nito sa iyo'y kaya niya ikaw pabangunin ng umaga, samahan siya sa kanyang mga lakad, kalimutan ang iyong planong pumunta sa gym at sabayan siya sa pag-uwi hanggang makasakay ng sasakyan pauwi sa kanyang bayan?

Paano mo maipapaliwanag ang pag-aalala na habang ikaw ay nakikipag-inuman kasama ng mga kaibigan, ang isip mo'y nakatuon sa kanya. Sabi mo sa iyong sarili, natatakot ka kasi na makatulog siya sa sasakyan at makarating kung saan... ngunit sa totoo'y, natutuwa ka lang sa tuwing tinatawag ka niyang pusa.

Ito ba'y pawang pakisamang kaibigan lamang sa aking bahagi?

Sa totoo'y hindi ko alam...

Matutulog akong nakasiwang ang bintana ng aking puso, hindi upang lantarang maghanap ng bago,

ngunit upang ipaalala sa sarili na gaano ko man sabihin na ako'y bato na. Mayroong mga pagkakataon na ang damdamin ko'y hindi nanlilinlang ng iba.

Matutulog akong may tama ng alak at malambot ang puso,

upang sa aking pagkagising at ito'y maging bato muli,

matatandaan ko na sa isang buong araw na dumaan, nakaramdam ako ng tunay na kaligayahan sa piling ng iba.

---

And we shall resume what he had left. So that when the right and deserving one comes, you will be delivered in the most perfect state you have ever been.

I will be at your side in times of troubles and confusions.

I will become your new companion..