Dear Badinggerzie (End Of Daydream Fantasy Redub)

Nagbalik ako ng BED ngayong gabi.

Nais ko sanang balikan ang lugar kung saan naganap ang aming matamis na sayawan at moment na naganap noong isang linggo upang sana ay matandaan at huwag makalimutan ang gabing nakilala ko siya.

Pagkapasok na pagkapasok ko pa lang, nagsimula na akong lumibot, umaasang naroon lang siya't lasing muli at nagsasayaw mag-isa. Alam mo ate, lahat na ata ng chinitong makita ko ay pilit kong hinahawig sa mukha niya. Kung tutuusin, marami-rami rin ang cute kanina, ngunit ang kanyang alaala ang siyang nagpipigil sa akin upang tumingin sa iba.

Ilang ikot rin ang ginawa ko, masigurado lamang na wala siya sa lugar na yun. Marahil ay nasa Hed Kandi siya, o kaya nama'y nasa Government. Maari rin namang natulog lang siya buong magdamag o kaya nama'y nasa piling ng iba.

Sa dinami-dami ng naiisip kong dahilan kanina, ang tumatak lang sa akin ay ang aming sayawan. Akala ko ay lubusan ko na itong nalimot sa loob ng isang linggong puro gym at trabaho ang inatupag ko.

Ngunit sa ikatlong ikot ko, mukha atang nagbibiro ang tadhana. Isang makisig at chinitong lalaki ang umiinom ng beer ang nakasandal sa bar ang namataan ko. Noong una'y nilapitan ko pa siya para lang masiguradong tama ang sinasabi ng mga mata ko.

Taena this is it! Talagang tinakdang magkita kaming muli!

Nandun siya ate, at gaya ng dati, cute pa rin siya gaya noong una ko siyang nasilayan.

---

Kamustahan, ngitian at konting kwentuhan. Yun ang ginawa namin. Pinakilala niya ako sa kasama niya na siyang nang-iwan sa kanya noong isang linggo kaya naman effortless ang aking pag-entrada sa kanyang mundo.

Sabi niya sa akin noon ay kaibigan niya ito - Chinese rin at mukhang effem. Okay lang kung friendship sila, tutal di ko naman bet ang kasama niya. Pero kanina, parang may isang kirot sa puso ko ang siyang nagpamulat sa akin ng katotohanang...

Mukhang ang pagkakaibigan nila ay higit pa sa sinasabi niya.

---

Noong isang linggo, panay ang lingon niya kung saan saan habang kami'y nagsasayawan. Panay rin ang text at tawag niya sa taong kasabay daw niya... ang taong nag-aya sa kanyang pumunta sa bar na yun.

Sa akin balewala yun, ganun naman diba, kapag ang friendship ay nakahanap ng partner, pasimple tayong eexit para hayaang makaporma siya sa taong kapartner niya. Pero alam mo kanina ate, habang pinagmamasdan ko sila sa malayo. Habang ngumingiti akong mag-isa at nagpapasalamat dahil nakita kong muli siya.

Naramdaman ko na may namamagitan sa kanila.

Na mukhang ako'y naging panakip butas lang noong gabing iyon - na siya rin ng ginawa ko sa kanya.

Sa totoo, sobrang lungkot ko ng gabing iyon. Magulo ang aking relasyon, at may napapag-interesan akong bagong tao na noong dumating ako sa BED ay nasa isipan ko pa. Kung may plano man ang Diyos noong mga gabing yun, baka marahil ginawa niya akong kaakit-akit sa kanyang mga mata nung kasagsagan ng kanyang kalasingan para ako ang kanyang piliin;

Na sadyang nagtama ang landas naming dalawa upang makalimot sa kanya kanya naming buhay na nasa sentro ng kalungkutan.

---

Ilang beses kong sinubukang lumapit sa kanya habang wala ang kanyang kasama. Nais ko sanang makipag-usap at makibalita gaya noong una kaming nagkita. Pero tama ang hula ko sa mga mangyayari sa aming muling pagkru-krus ng landas.

Higit na mas malamig na siya sa akin ngayon at walang pakielam.

Nakakatawa kasi para akong tangang naghahabol sa kanya. Pati nga yung kasama niya parang pinagtatawanan rin ako kasi hindi ko talaga maalis ang tingin ko sa kanya. Sa aking pagsayaw - na sa di malamang kadahilanan ay nakopya ko sa sayaw niya, iniisip ko pa rin siya.

Sa bawat pikit ng aking mga mata, dinadalangin kong pagmulat nito'y nasa harap ko na siya't sumasayaw sa aking gaya noon.

Ngunit... sa kasamaang palad, ito'y isang pantasya lamang.

---

Lumipas ang dalawang oras, nakita ko rin siyang napag-isa. Ngunit hindi gaya last time, hindi na siya masigla sumayaw ngayon. Sa halip, nandoon siya sa gilid, nagmamasid sa mga nangyayaring kaganapan sa gitna ng dance floor.

Bandang huli, narealize kong ang sayaw ko ngayong gabi ay para sa kanya - ang malungkot na sayaw ng aking pagpapaalam.

Alam mo ate, kung kailan pa umatras ang nirereklamo kong bilbil last week. Kung kailan mas handa na akong makipagsabayan sa kanya sakaling ayain niya akong muli sumayaw. Kung kailan mas malakas na ang loob kong higit na mas mataas ang market value ko ngayong gabi.

Siya naman ang nawala - at tuluyang umexit sa aking buhay.

Mukhang wala nga akong kakantahing Bakit Ngayon Ka Lang...

Putsa, sa ginaling galing kong gumiling at magsayaw ngayong gabi, kung kailan naabot ko na ang pinakapinapangarap kong flexibility na unang objective ko noong ako'y nagsimulang mag-gym.

Saka ako namulat sa katotohanang.

Ang hirap palang sumayaw mag-isa.

Rise Of The Federation

"Sino sino pa ba ang magtutulungan kung hindi tayo tayo
lamang."

Ito ang bigla na lang dumulas sa aking bibig nang humiram sa akin ng tinidor ang ka-trabaho kong tukling, samantalang hiniram naman ng isa ko pang ka-trabahong bading ang aking kutsara upang paghatian ang Spaghetti na baon ng isa kaninang umaga sa opisina.

Ilang buwan na rin simula ng dumagdag sila sa aming lumalaking pamilya. Palibhasa'y number one magnet ng mga bading itong si Mami Athena kaya naman overnight nagiging close sa kanya ang mga bagong salta. At dahil tinagurian naman akong anak-anakan ni Mami, lagi niyang intro sa kanila na ako raw ay isang kapatid - na in gayspeak eh ibig sabihin eh kapwa bading rin.

---

Kung tutuusin, di hamak na mas effeminate silang dalawa kumpara sa akin. Pero sa kanila ko natutunan na hindi porke't effeminate eh walang karir sa buhay. Sa kwento nga nila, mukhang mas matindi pa ang aksyon na pinasukan nila kumpara sa pinagsama-samang aksyon na napasukan ko nung ako'y nagwawala pa.

Pareho silang mas matanda sa akin ng isang taon. Ang isa ay master ng mga paservice sa kanto-kanto at construction site. Samantalang ang isa naman ay laman ng sinehan tuwing sasapit ang kalibugan ng buwan. Ang isa ay pumoporma sa mga foreigners na kapag nagustuhan siya ay binibigyan siya ng pera. Ang isa naman ay kinakarir ang isa pa naming ka-officemate na pinaghihinalaan naming bading.

Ganito kasimple ang ikot ng buhay naming tatlo. Dahil rin naman laman ako ng G4M araw- araw eh dumating rin ang panahong ako na mismo ang nakaimpluwensya sa kanilang gumawa ng sariling account - gaya ng impluwensyang nagawa ko sa isa kong katropang PLU na nasa panghapon.

Minsan nga, iniisip ko dapat magtayo na kami ng LBGT at Fag Hags Club sa opisina. Sa dami ba naman ng alternative ang lifestyle lalo na sa morning shift, baka lumabas pa ata na 1/4 ng mga tao sa umaga eh kabilang sa grupong ito.

---

Nakakatuwang isipin na ilang taon lang ang nakakaraan, hinding hindi mangyayari ang coexistence na ganito.

Paano ba naman, nagsimula akong mamuhay sa ganitong preference kasama ng mga PLU na pilit dinidistansya ang sarili nila sa mga stereotype. Alam mo na, yung mga kadalasang pinagtatawanan at kinukutya sa TV.

Siguro sa pagdaan na lang ng panahon ay narealize kong walang kwenta rin namang lumayo at mang-discriminate sapagkat pareho-pareho rin lang naman kami ng tawag ng laman. Ang pagkakaiba nga lang ng effem sa masculine eh ang paraan at diskarte ng kanilang pagporma.

Besides, sa tinagal tagal mo rin sa ganitong pamumuhay, imposibleng hindi ka maimpluwensyahan ng mainstream. Ang pare pare mo sa simula ay mahahaluan ng Ate at Lola. Ang salitang chorva at nagmamaganda ay unti unting papasok sa iyong bokabularyong bakla.

Gaano ka man mukhang sanggano sa harap ng mga normal na tao.

Gaya nga ng sabi ni Badinggerzie sa una niyang entry,

"naglolokohan lang naman talaga ang mga badinggerzie dahil
lahat ng utaw doonchie e mga halamang-dagat talaga . . . . . . malangsa . . . .
. . . pula ang hasang."

Ganun lang naman ang buhay. Nag-iimbento ka pa ng maraming salita maiwasan lang matawag kang gay para tumaas ang value mo pagdating sa paglandi sa kapwa mo lalaki - na nag-iimbento rin ng salita para sa kanilang pangsariling karnal na pangangailangan.

---

Kanina habang kumakain sila ng Spaghetti sa tabi ko, narealize ko na lang bigla na malalim-lalim na rin pala ang pinagsamahan naming tatlo sa morning shift - magkakaiba man ang mundong nirararampahan namin.

Sa maliit naming samahan, at least kahit paano nagiging example kami sa lahat ng sangkabadingan na maaring maging open sa isa't isa ang effem at masculine; Na kahit paano, sa ngalan ng pagkakaibigan, maaring mawala and diskriminasyon na patuloy pa ring naghahari sa mundo ng mga PLU.

Tuloy, nang mabanggit ko ang mga katagang sinulat ko sa taas, biglang sumagi sa isip ko ang kwento ni Wanda tungkol sa experience niya sa Camp Crame habang nakapiit ang higit sa otsentang bading na nahuling gumagawa ng kababalaghan sa dark room ng Red Banana.

"...may i gib lab ng mga relief goods sa mga nasalantang kapatid. sineklavich pa ba ang magtutulungan kundi tayez din na mga bek bek."

Translation: nagbigay sila ng full support sa mga nahuling bading. Sino pa ba ang magtutulungan kundi tayo tayo ring mga bading.