Eksenadora

Nitong Martes, nag-IM sa akin ang isa sa mga amiga ko sa opisina. Sabi niya, todo friendship daw sa kanya yung kasamahan naming gym-buff na noong nakaraang linggo lang eh ang pinopormahan ay yung isa pa naming amiga na dating mahilig bumooking sa mga construction site.

Sabi nitong amiga kong may experience sa construction boys na papangalanan na lang nating Jimbo, inaaya daw siya ng inuman ni lalaki. Siya lang itong umayaw dahil hindi raw niya ma-read ang signs na pinapahiwatig ni muscle boy.

Kaya nang magpasiya si Jimbo na i-dump si lalaki para bumalik sa pangangarir sa G4M, heto namang kaibigan naming si Dex ang siyang naging object of friendship nitong aking unang bida.

All the time, pinilit kong maging close kay lalaki para maamoy ko naman kung siya ba ay kapatid o sadyang friendly lang. Pero nang magsimulang maging textmate si Dex at ang gym-buff, biglang naging iba ang ihip ng hangin sa pagitan naming tatlo. Di malayong maging apat kami kung mapapatunayan ng isa sa kanila na pumapatol tong ating bida sa kapwa niya.

Enjoy sana kung sa enjoy, yun nga lang, ang gym buff ay mukhang sa effem lang pumoporma.

---

Nitong linggo ring ito, may bagong pasok na cutie sa opisina. Boy next door type ang get-up niya, mestiso, lean, matangkad at may kotse. Absolutely, siya ang bagong pantasya naming tatlo. Putsa kahit ako nga eh, kung makatitig ako eh parang tutunawin ko siya.

Noong isang araw, nakasabay ko siyang mag-yosi sa rooftop ng aming building. Hayun, konting kwentuhan, usapan tungkol sa office ganun lang - matapos ang kwentuhan, saka ko napatunayang straight nga ang binata. Gaano man siya ka-gwaping para sa aming tatlo, hanggang doon na lang ang aming admiration.

Siya'y nakatadhanang magpaligaya ng gerla.

--

Kahapon may sinabihan akong PeXer ng goodlooking.

Totoo naman kasi eh. Nakita ko yung profile niya sa picturetrail. Siya yung tipo na astigin, moreno, mukhang nanapak at higit sa lahat Top na PLU. Sabi ko nga, yun ang tipong hindi ko aatrasan, sakali mang single ako at hook-ups ang major agenda ko. Ngunit hindi eh, kaya hayun, hanggang sa pagbibigay appreciation lang ang pwede ko gawin.

Wala pang tatlong oras matapos kong ideklara sa buong Pex na siya ay goodlooking, heto't nagtetext na sa akin ang kaibigan kong si Pipay. Curious daw siyang makita ang profile nitong PeXer na sinabihan ko ng gwaping. Ako naman, sinabi ko kung paano niya mahahanap ang link. Dumating ang gabi, magka-PM na pala ang dalawa.

Kinaumagahan, unang text sakin ni Pipay eh ang pagtatanong sa link para sa profile ni PeXer. Hindi daw niya makita kung saan hahanapin ang link sa Pex. Shempre bilang totoo at mapagbigay na kaibigan, sinend ko kaagad sa kanyang hinahanap - via SMS. Five minutes after, text back ang ating bida. Totoo nga, gwaping daw itong si PeXer.

Dumating ang tanghali at ang bungad na sakin ni Pipay ay usapang inuman. Nagkasundo na daw silang magkita para sa isang drinking session kung saan. Ako naman, todo ngisi lang habang binabasa ang SMS ni Pips. "If I know..." sabi ko sa aking sarili. "Sa ano rin naman mauuwi yan eh." Sabay tawa mag-isa.

Sa akin naman kasi, full support ako para sa aking kaibigan. Palibhasa'y isa siya sa mga bataan ko kaya naman masaya akong nagkakaroon ng diversion ang binata. "Tandaan, ang inuman ay nauuwi kung saan. Maghanda sa anumang maaring digmaan," text back ko sa kanya. Tawa naman ang isinukli sa akin ni Pipay.

Dumating ang gabi, mukhang hindi makapagpigil itong ating bida. Text niya sa akin, dapat daw magmemeet sila ni PeXer. Ang problema nga lang, night shift etong si Pipay. Masyadong gabi na para sa inuman kung itutuloy nila. Isa pa, may pasok kinaumagahan si PeXer. Kaya hayun, mukhang aabutin pa hanggang next week pa bago makapag-inuman ang dalawa.

---

Kwentong Pipay pa rin.

Kaninang hapon kinuwento ko sa kanya ang aking mga eksena sa BED noong nakaraang dalawang linggo.

Hindi makapaniwala ang loko.

Sabi ko sa kanya, yung megabet ko eh yung tipong mga lalaking magpapakumbinsi sa kanya magpabottom . Ayaw pa rin maniwala...

Nang dinescribe ko in detail ang hitsura ni megabet.

Three words lang ang reply ni Pipay sa SMS.

"Masarap siya pare."

Tuloy, naisip ko sana pala kinuha ko ang number ni megabet para naman kahit hindi na ako kumanta ng "Bakit Ngayon Ka Lang" ng Freestyle, at least maipasa ko man lang sa kanya ang biyaya. Who knows mag-click ang dalawa, edi happiness pa rin ako dahil makikita ko ang pagmumukha ni megabet everytime.

Naikwento ko rin sa kanya yung isang cutie na naging friend ko lately. Sabi ko sa kanya, wrong impression kami noong una sa kanya. Ngayong gabi, malaman laman ko lang, mukhang interesado na itong si Pipay makilala ang aking friend.

Buti na lang Pips, hindi ka nagbabasa ng aking blog. Sensha na't ikaw ang isa sa mga bida sa entry kong ito.

---

Lastly, nagtext sa akin ang isa ko pang kaibigan na tawagin na lang natin sa kanyang codename na Mutmut.

Medyo ilang linggo na ring kaming close ni Mutmut dahil nga kagagaling lang niya sa break-up at feel ko rin namang maging kanyang comforter friend.

Ilang linggo ring devastated itong si Mutmut matapos ang lahat nang nagyari. Kaya ako naman eh todo salo sa kanya everytime na maaalala niya si ex-fling.

Lumipas rin ang ilang araw at unti-unti napansin kong nakakapag-move on na si Mutmut. Kaya ako naman eh unti unti na ring dumidistansya kahit paano. Feeling ko ba eh para akong tugboat na unti unting lumalayo kapag nakakabwelo na mag-isa ang malaking barko.

Ang saya diba, mukhang ganun talaga ang role ng isang kaibigan.

Ngayong gabi nagkwento sa akin si Mutmut na sinama daw siya ng kanyang kaibigan para manood ng sine kasama ang kanilang "dates." Sinet-up, daw siya para sa isang double date Ako naman nakangiti lang habang binabasa ang kanyang text message. Sa loob loob ko, ramdam kong alignment na naman ang mga buhay buhay ng mga bading sa paligid ko.

Hirit pa sakin ni Mut na under repair daw ang kanyang puso. Sabi ko naman, ang pag-ibig ay dumarating sa oras na hindi natin inaasahan.

Inaantay ko pa kung ano ang magiging epilogue nitong huli nating bida. Sana naman, ang kanyang date ngayong gabi ay magsilbing sign na para sa kanyang eventual move on.

---

Kung titingnan, sa lalaki umikot ang eksena ng bawat isa.

Nandoong may nangangarir, kinakarir, nagbobooking... wala lang siguro eh binobooking. Pero same story - story ng bawat isa sa aming lahat. Sa hetero-sexual, pustahan ganito rin ang mga eksena. Nagkaiba lamang sa preference na pinipili ng bawat isa.

Pero lingid sa kaalaman ng marami, ang mga eksenang nagaganap ay nagkaroon lamang ng sense mula ng ito ay pinag-dugtong dugtong ng isang taong nakasaksi sa lahat. Sa case ko, dahil kaibigan ko silang lahat, ang kwento ng isa ay naging related sa kwento naman ng isa.

Makulay nga ang buhay ng bading, kahit ito man ay malungkot madalas... It's a small world after all sabi nila. Pero kung titingnan mong mabuti, sa pinakamalalim na level - ang dugtong dugtong na eksena ng bawat isa ang siyang nagpapatunay kung gaano kaliit ang mundo ng PLU.

Ang isa, ay related sa isa, at ang related sa isa ay related kung kanino pa.

At syempre, ang eksenadora ang laging nasa gitna.

In The Lull Of Hyperspace

It’s no secret that lately, I’ve been actively engaging myself in G4M and IRC. At times, it often comes to a point where I openly flirts with the guy I’ve been exchanging messages to. In most extreme cases, I even give hints that I’m interested in hooking up with them – just to run away from the loneliness and frustration I often feel lately.

The rift between me and him grows steady by the week – but I’m not really sure if he knows or he even feels it already. Perhaps I might be so good at hiding it, or he is just too insensitive to notice my grievances in us. It has relatively been a one way street most of the time – if I get any consolation, he knows how to reciprocate intimacy given to him – as long as he is not preoccupied with something else.

Ours is a deep one – he is a regular guest at home which, apparently exposes my preference to my family; I enjoy boundless independence under him – which I try to regulate by extreme means whenever I am alone; And he treats me like his best friend. He claims that I am the closest person to him more than his family.

We have been compatible in a different kind of level, that’s why we have been surviving until now. But lately, I am beginning to see the difference between the two of us. Sometimes, the imperfections I see in him, far outweighs the reasons why I should still stay.

Sometimes, it makes me contemplate whether there’s a sense of holding on to him, now that I am feeling more and more independent alone.

---

But you know what,

As I move my forces toward liberation, the more I hold on to the fact that we have been so deeply connected to one another, that such freedoms, whether it maybe achieved at all may fail sooner than I think.

The thought of him, living alone and facing the world all by himself with all his vulnerabilities still remain in my psyche. Whenever such thoughts stumble in my consciousness, a surge of old emotions begin to fill me. It reminds me of all the times I’ve been there for him when he needed me most.

And when he talks to me, and tells me all his grievances at the end of the day, the bitterness and hatred I feel towards him is suddenly being replaced by a need to protect him – to make him feel secure and better even at the cost of my own vulnerabilities.

I just don’t know… perhaps I am meant to love this way. Despite my strong views and advises I give to everyone, in my own playing field – where my vulnerable emotions is at stake, I tend to be less harsh and more patient. I tend to appear weak and compromising, for a person who has played a very important part of my PLU life.

I guess this is how you separate love from mere infatuation. Love tends to be more patient and more permanent, while infatuation tends to come and go – no matter how strong and deep those feelings u felt were while under its spell.

Love is like an old mango tree that has been bounded to the land for a very long time. It doesn’t get uprooted easily, no matter how many flood currents and mudslides strips away the things that hold the tree and the land together.

Infatuation may never have such kind of binding.

As for me and him, the threat of unbinding still remains. It may grow worse in time... it may also lead to harmony we have never felt before. But no matter what happens, and no matter where we would lead eventually.

One thing remains.

I know in my heart that I love him more than I have ever loved myself.

And if such time of partings would happen,

I am pretty sure that this would be the first time I would really feel hurt. I may never rise again from such kind pain.